See the Sky About to Rain



philharmonie zuidnederland, Duncan Ward
Livestream Muziekgebouw Eindhoven, 29 October 2020

My studio is on the top floor of my house. Through the windows I look out over other buildings in the city, but I mainly see the clouds moving through the sky every day.

I am always impressed by the constant and steady change of their shapes and colors. The heavy clouds are beautiful, far away and at the same time close, impressive and timeless—every time I look at them.
Their silent floating in a motionless firmament seems to be a big part of their strength. To me they represent the passage of time and the unpredictability of the future.

Time passes differently for different beings and things. Like the clouds our lives are short and fleeting. The past months have made that clearer than ever.

Yet we always keep hope—as if we are looking at the sky, waiting for the redeeming rain.

On 26 February, philharmonie zuidnederland and conductor Mario Brunello will perform See the Sky About to Rain on Radio 4.

Radio Recording of Emily

IMG_0195


America has produced a number of writers, thinkers, and composers who consciously wanted to live their lives in isolation or exile. Henry David Thoreau, Conlon Nancarrow and John Luther Adams are just a few examples of these American hermits.

What I think is special about the American poet Emily Dickinson is that she spent her whole life secluded in her childhood home in Amherst, Massachusetts — hidden in plain sight. Her poems also remained hidden until after her death: a chest full, which her sister did not destroy but published against Emily’s wishes.

In 2020 we will all have become hermit-like. We keep our distance from each other, work from our own homes where possible and look forward to the time when we can reunite in larger numbers in concert halls, theaters, cinemas and festivals.

I composed Emily for a series of concerts dealing with themes around Covid-19. Her poems about death, isolation and immortality are more relevant than ever.

Emily was premiered by soprano Marene Elgershuizen and Matangi Quartet, for NTR Radio 4 in Muziekhaven, Zaandam. Matangi Quartet also performed my first string quartet I Dreamed in the Cities at Night. You can listen to the entire program here.

In December, Marene and I were interviewed about the project for newspaper Trouw.

First Release Poulson Sq.



Poulson Sq. released their first track Photostat Plains. Available on Spotify, Apple Music, Bandcamp etc.

VPRO Podcast De Componistenkamer



Melchior Huurdeman (VPRO Vrije Geluiden) onderzoekt in de NPO Radio 4 podcastserie De componistenkamer hoe de componist anno nu zijn werk doet. Voor aflevering 5 kwam hij bij mij langs.

Coming Soon...





Stay tuned!

Let the Light In, with Anneke van Giersbergen and Kamerata Zuid



In December 2019 I composed Let the Light in together with Anneke van Giersbergen, for the chamber orchestra Kamerata Zuid. They did a number of concerts in North Brabant, a province in the south of the Netherlands where both Anneke and I were born and raised.

Apart from Let the Light In the setlist offered a variety of Anneke's own songs with a classical twist, and some classical arias.

Kamerata Zuid recorded all seven concerts and artistic director/conductor Frank Adams and they cherry-picked the best performances. The album was recorded by Jonathan Heywood, mixed by Guido Aalbers at Giesound and mastered by Darius van Helfteren. Hajo Müller designed the album cover.

The album Let the Light in is available on Bandcamp, Spotify and Apple Music.

Saudades



SAUDADES was created in times of social distancing, due to the Covid-19 pandemia. 'Saudade' is Portuguese for a nostalgic longing to be near again to something or someone that is at distant, or that has been loved and then lost; “the love that remains”. Recently many of us have experienced some form of isolation. Due to the Covid-19 pandemia, we were forced to keep our distance from one another. The longing for human contact remains, even when circumstances prevent this.

choreography: Wubkje Kuindersma
dancer: Christie Lou Partelow
music: Anthony Fiumara ('Sad Light')
film & edit: Ennya Larmit
produced by: Korzo

Zone Blanche



Zone blanche is french for ‘white zone’, an area with no mobile phone reception. in recent months it felt as if the whole world had entered a zone blanche. Isolated from each other, most of us just lived and worked on. Zone Blanche is music with only one bar of signal strength, to be heard softly between the noise of everyday life.

Zone Blanche was written for and first performed by Vincent van Amsterdam, for the Empty Spaces concert in Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam, May 28th 2020

Niet Op: Wubkje Kuindersma en Anthony Fiumara

repetitiefoto-Bitcrusher-960x814


Interview Annette Embrechts voor de Theaterkrant
Foto van
Wubkje Kuindersma: dansers Eve-Marie Dalcourt en Mirko De Campi in repetitie voor Bitcrusher

Choreograaf Wubkje Kuindersma en componist Anthony Fiumara gaan vanavond niet op. Als gevolg van de coronamaatregelen zijn première en tournee van hun Korzo-project Bitcrusher uitgesteld tot volgend seizoen. In plaats van recensies te publiceren, laat Theaterkrant dagelijks makers aan het woord die op die dag in première zouden gaan. Fiumara: ‘De hele wereld lijkt op dit moment gebitcrusht.’

Begin dit jaar klonk het nog zo lekker speels en futuristisch, onschuldig bijna: ‘Laat je ook lekker bitcrushen!’. Met die slogan maakte Korzo in Den Haag reclame voor de nieuwe voorstelling Bitcrusher van choreograaf Wubkje Kuindersma en componist Anthony Fiumara, een interdisciplinair project (dans, muziek, videokunst) over ‘de verpixeling van de wereld’.

Vandaag zou Bitcrusher in première gaan. Kuindersma en Fiumara wilden dit vroege voorjaar met drie dansers onderzoeken hoe de analoge en digitale wereld elkaar spiegelen en naar elkaar verlangen. Wat gebeurt er precies in het overgangsgebied tussen digitaal en analoog? En wat is daaraan zo cruciaal dat het ons fysieke bestaan definieert?

Geen moment hadden de getalenteerde choreografe en de ervaren componist verwacht dat de actualiteit hen zo dicht op de hielen zou zitten. Nu bijna iedereen noodgedwongen terugvalt op (digitaal) contact-op-afstand, speelt ook bijbehorend gemis aan fysieke interactie op, de fijne menselijke ruis die door een scherm wordt uitgefilterd. Ook het interview vindt plaats per Skype.

Eerst even een kort lesje muziektheorie. Wat is een bitcrusher? Fiumara: ‘Vergelijk het met de blokjes van een digitaal plaatje in te lage resolutie. Muziek vervormt ook wanneer je de bitrate verlaagt, het aantal bits per seconde die over een lijn worden verzonden. Hoe lager de bitrate, hoe meer de informatie wordt vervormd. Geluiden worden door die reductie minder herkenbaar. Een keiharde bitcrusher klinkt agressief. Maar grappig genoeg kun je met een bitcrusher ook warmte suggereren, je kunt digitaal geluid analoog laten klinken, door bijvoorbeeld samplebanken te gebruiken met bijgeluiden van het bespelen van een instrument zoals piano of gitaar.’ Fiumara vergelijkt het met onze drang een nostalgisch filter te leggen over foto’s van onze smartphone. ‘Het is enorm fascinerend wat wel en niet als ‘menselijk’ wordt ervaren. Komt iets wel of niet van een harde schijf? En wat maakt dat we dat zo beleven? Dat waren we met z’n allen in de studio aan het onderzoeken.’

Kuindersma: ‘Ik speel in de choreografie met organisch en ‘digitaal’ ogende, geometrische bewegingen. Twee dansers blijven dichter bij de analoge observatie van het lichaam. Eén danser meer bij de gepixelde, digitale perceptie. En in trio’s vormt de derde min of meer een brug tussen beide werelden, daar waar de analoge en digitale werkelijkheid in elkaar overgaan. Ik vertaal dit niet letterlijk in dans, maar laat mij inspireren door het wederzijds verlangen tussen beide werelden.’ Bestaat er een digitaal evenbeeld van onze ziel, zo vraagt de choreografe zich af. Kuindersma verwijst naar de allegorie van Plato’s grot, waarin de Griekse wijsgeer twee domeinen presenteert: de waarneembare, imperfecte wereld der mensen en de ideale, perfecte wereld der onveranderlijke vormen. ‘Waar bevindt zich dan ons zijn?’

Kuindersma merkt dat dit corona-tijdperk cru genoeg hun thema perfect blootlegt: ‘Iedereen probeert via de digitale weg te communiceren. Maar dit is toch maar de helft van het leven! Uitwisseling gebeurt nooit alleen via beeld. Voor dans geldt dat dubbel en dwars. Dans is human, human, human. Dans verbindt mensen daadwerkelijk fysiek.’

Hoewel volgens Fiumara ‘de hele wereld op dit moment wel gebitcrusht lijkt’, verandert er voor hem als componist eigenlijk niet zo veel: ‘Ik zit altijd achter mijn laptop en keyboard te componeren.’ Fiumara (Italiaanse vader, Tilburgse moeder) maakte naam als begenadigd componist van moderne klassieke muziek en opzienbarende bewerkingen van hedendaagse muziek zoals van Steve Reich, Simeon Ten Holt, David Bowie en Aphex Twin. Fiumara (opgeleid als musicoloog en voormalig artistiek leider van orkest De Volharding) weet alles van hallucinante klankcombinaties, elektronische samplebanken, ontketende boventonen en do-re-mi-fa-sol-permutaties.

Als compositiedocent aan de Fontys Academy of Music and Performance Art in Tilburg geeft hij nu online les. Tilburg, voorheen coronabesmettingshaard, mijdt hij al vanaf begin maart. De stad moet het noodgedwongen even zonder zijn stadscomponist stellen. Zijn familie in het zwaar geraakte Italië maakt het gelukkig goed.

Maar juist deze samenwerking met dans betekende voor Fiumara een vurig gewenste, nieuwe stap. Hij werd door Korzo’s danskenner Stacz Wilhelm aan Kuindersma gekoppeld. Afgelopen najaar maakten ze het twintig minuten durende duet Tamashii. Die samenwerking smaakte naar meer: ‘Net als in Tamashii reageren we tijdens het creatieproces van deze avondvullende voorstelling voortdurend met nieuw materiaal op elkaars artistieke ideeën. We hadden nog even de hoop dat we met z’n vijven in een verlaten Korzo mochten doorgaan.’ Maar toen de componist op maandag 16 maart als enige nog in de trein zat, van thuisstad Amsterdam naar Korzo in Den Haag, wist hij dat hun creatieve flow voorlopig on hold werd gezet.

Korzo moest sluiten, net als de rest van cultureel Nederland. Kuindersma: ‘Ik had ongeveer 45 minuten van de choreografie gemaakt. We zouden net met transparante led-schermen gaan repeteren. Daarop verschijnen speciaal gemaakte, gepixelde videokunstwerken van Hendrik Walther. Spijtig genoeg moesten we op dit punt stoppen.’

Kuindersma staat medio juni nog groot op het affiche voor het Holland Festival, naast Hans van Manen en Toer van Schayk. Met Remi Wörtmeyer en Ernst Meisner creëert ze voor de Beethoven-avond een nieuw werk, getiteld Prometheus. Deze zomer staat nog een avondvullende creatie voor 14 dansers van Ballet Moscow op stapel. De muzikale choreografe, geboren in Kameroen en opgeleid aan de Rotterdamse Dansacademie, gaat als een speer. Haar duet Two and Only, in 2017 bij Het Nationale Ballet gemaakt voor balletdansers Marijn Rademaker en Timothy van Poucke op live songs van Michael Benjamin, toerde over de wereld en wordt al een ‘klassieker’ genoemd.

Zodra alle fysieke en virtuele werkelijkheden in het post-corona tijdperk weer volop mogen vermengen, zal Bitcrusher zeker worden afgemaakt, beloven beide kunstenaars. Naar verwachting volgen première en tournee komend seizoen. Kuindersma: ‘Ik houd hoop dat Korzo in overleg met theaters alternatieve speeldata kan vinden.’

Tracking Tilburg Online: Lone



In deze tijd van binnenzitten en afwachten wilde ik als Stadscomponist Tilburg toch weer laten klinken. Ik nodigde componisten en musici uit om korte stukken te maken. Muziek voor plekken die normaal gesproken vol met mensen zitten, maar nu doodstil zitten te wachten op het muzikale talent dat hier in de stad rondloopt.

Vanaf 23 april tot 4 juni wordt de quarantaine wat draaglijker met het troostrijke project Tracking Tilburg Online. Ik zelf, drie van mijn studenten en drie gevestigde Tilburgse componisten klimmen in de pen om nieuwe muziek te schrijven. Zeven solisten voeren die korte composities uit.

Ze doen dat op plekken die normaliter voor alle inwoners toegankelijk zijn, maar die momenteel noodgedwongen hun deuren gesloten moeten houden. De filmpjes zijn online te bekijken.

Het project Tracking Tilburg is een logisch voortvloeisel uit mijn rol van Stadscomponist en ambassadeur. Eerder gaf ik een tiental lokale componisten opdracht om muziek te schrijven voor het carillon in de Heikese Kerk. Ook verzorgde ik een groot openbaar evenement in de LocHal met nieuwe muziek gebaseerd op verhalen van verschillende Tilburgers.

Tracking Tilburg Online vormt daarop het vervolg; nu we voorlopig binnen moeten blijven, laten diverse musici zien en horen hoe onze dierbare plekken er momenteel bij liggen. Het Natuurmuseum, CafeĢ Kandinsky en Hall Of Fame zijn slechts enkele van de deelnemende locaties.